Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
29 / 12 / 2020

Στις τελευταίες Επιλογές που έβαλα στο site μου υπάρχει, εκτός των άλλων, και ένα link το οποίο οδηγεί σε μια ιστοσελίδα απ’όπου λείπει ένα βίντεο για τον Covid-19 που θα έπρεπε να ήταν εκεί αλλά – λόγω άκρατης δημοκρατικότητας στο Youtube, υποθέτω – έχει εξαφανιστεί. Είπα ότι θα το ανεβάσω εγώ αυτό το βίντεο και το ανέβασα. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Θα μείνει εκεί ένα, δυο, άντε το πολύ τρεις μήνες· μετά θα σβηστεί, γιατί δεν θέλω να μου τρώει χώρο στον σέρβερ. Φροντίστε να το αποθηκεύσετε κάπου, αν σας ενδιαφέρει.

Στο βίντεο αυτό μιλάει ένας επιστήμονας ο οποίος διαφωνεί κάθετα με τα μέτρα που έχουν παρθεί, και παίρνονται, για τον κορονοϊό.

Κοντολογίς, ο άνθρωπος λέει: Οι κορονοϊοί ήταν ανέκαθεν με την ανθρωπότητα, από πολύ παλιά. Είναι ένα είδος ιού που μεταφέρεται εύκολα από τον έναν άνθρωπο στον άλλο· γι’αυτό κιόλας εντοπίζεται μεγάλη μεταδοτικότητα. Όμως, κατά κύριο λόγο, οι κορονοϊοί είναι άκακοι για τον άνθρωπο, και αυτό φαίνεται από τα στατιστικά σχετικά με τη θνησιμότητα. (Αλλά να κατεβάσετε το βίντεο για να τον ακούσετε από μόνοι σας.)

Αυτά λέει ο άνθρωπος.

Και προσέξτε τώρα τι λέει ο γάιδαρος...

Σε αυτό εδώ το βίντεο (που ελπίζω το Youtube να μη σβήσει), χρόνος ροής 27:56, ο Τσιόρδας λέει ότι δήλωναν ως νεκρούς «από Covid» ακόμα και όσους δεν πέθαιναν από Covid αλλά από άλλα νοσήματα, απλά τύχαινε να έχει εντοπιστεί και η παρουσία κορονοϊού στο σώμα τους.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Ότι η θνησιμότητα του κορονοϊού – μέχρι στιγμής, μικρότερη του 1% – είναι ακόμα πιο μικρή, γιατί τουλάχιστον οι μισές περιπτώσεις που δηλώνονταν ως θάνατοι από Covid δεν ήταν θάνατοι από Covid.

Και αυτό δεν είναι κάτι που συνέβαινε μόνο στην Ελλάδα. Είναι κάτι που συνέβαινε – και συμβαίνει – παντού στον κόσμο. Όλοι όσοι είχαμε κάνει κάποια βασική έρευνα για τον κορονοϊό το είχαμε πολύ γρήγορα ανακαλύψει, ασχέτως αν τα mainstream ΜΜΕ προσπαθούν να το αποκρύψουν.

Επίσης, ξέρεις τι άλλο σημαίνει αυτό; Ότι ο Τσιόρδας σάς θεωρεί όλους μαλάκες. Σας λέει κατάμουτρα «Έχουμε “μαγειρέψει” τον αριθμό των θανάτων» και μετά σας ζητά να τρομοκρατηθείτε και να υπακούσετε σε μαλακίες για μάσκες και lockdown. Και εσείς υπακούτε.

Στο ίδιο βίντεο, λίγο πιο πριν, χρόνος ροής 27:45, ο Σύψας παραδέχεται ότι οι μάσκες δεν προσφέρουν παρά ελάχιστη προστασία. Κάτι που, βέβαια, πάλι όλοι όσοι κάναμε στοιχειώδης έρευνα στην αρχή αυτής της κορονοκατάστασης το γνωρίζουμε. Αλλά εδώ σ’το λέει ένα από τα αφεντικά της Νέας Επιδημίας... και μετά σε κοροϊδεύουν κατάμουτρα επιβάλλοντας πρόστιμα σε όσους δεν φοράνε μάσκες.

Σου αρέσει αυτό; Σου αρέσει που σου κάνουν αυτό το πράγμα και δεν αντιδράς;

Και έρχεται τώρα η επόμενη κοροϊδία: το b-movie του εμβολιασμού...

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)